ΟΛΥΡΑΥΛΟΣ συγκροτήθηκε το 2001 από τον Παναγιώτη Στέφο, για να φωτιστεί συστηματικά, επιστημονικά, και με τρόπο που θα αναδείξει την μοναδική καλλιτεχνική του διάσταση, το μεγάλο κεφάλαιο που λέγεται Aρχαία Ελληνική Mουσική, ουσιαστικά άγνωστη,
αφού ελάχιστες είναι οι αντίστοιχες πρωτοβουλίες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Ο Λύραυλος, - το όνομά του οποίου προέρχεται απο τον συνδυασμό των δύο δημοφιλέστερων μουσικών οργάνων της αρχαιότητας, λύρας και αυλού (εκφράζουν αντίστοιχα το Απολλώνειο και το διονυσιακό στοιχείο) - αντιμετωπίζει το μεγάλο αυτό κεφάλαιο του Ελληνικού Πολιτισμού με αίσθημα ευθύνης.
Χωρίς στείρα αρχαιολατρική διάθεση και «εμμονές», ο Λύραυλος προχώρησε εξαρχής θέτοντας ως βασικούς στόχους την εις βάθος μελέτη, την καλαίσθητη και επιστημονική αναβίωση, και την ορθή προβολή της Αρχαίας Ελληνικής Μουσικής.
Αυτή η συστηματοποιημένη και σύνθετη προσπάθεια που, εκτός από καλλιτεχνική αξία χαρακτηρίζεται και από την παιδευτική της διάσταση, εξαρχής επεδίωξε την προσέγγιση της με το ευρύ κοινό.
Χωρίς ελιτίστικο ή μουσειακό χαρακτήρα, υποστηρίζει και προβάλλει το σημαντικό αυτό κεφάλαιο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς με μια προσέγγιση την οποία χαρακτηρίζει η πιστότητα, η ακρίβεια αλλά και η δημιουργικότητα.
Σημαντικό μέρος της όλης δουλειάς του Λύραυλου αποτελεί η επιστημονικά τεκμηριωμένη ανακατασκευή των αρχαίων μουσικών οργάνων, η έρευνα για τον τρόπο παιξίματος τους και ακόμη για την χρήση της φωνής.
Τα αρχαία όργανα, ο ήχος και η αισθητική τους, πέρα από την μεταφορά στο σήμερα ήχων μυστηριακών και γεμάτων από την χαρά της ζωής, έχουν αποτελέσει αφορμή για να γραφτεί σύγχρονη μουσική ειδικά γι'αυτά, επιβεβαιώνοντας έτσι τον αστείρευτο πλούτο, τη διαχρονικότητα και την εκπληκτική δυναμική της Αρχαίας Ελληνικής Μουσικής Παράδοσης.